moncler barcelona oakley frogskins baratas parajumpers madrid polo lacoste ghd baratas air max 90 blancas zapatos mbt nike huarache blancas new balance hombre duvetica madrid ray ban aviator polos lacoste ralph lauren outlet moncler madrid zapatillas nike nike air max thea baratas cazadoras belstaff nike free rn flyknit cinturon louis vuitton

เงือกปากดำที่ทะเลบัน

หดหู่ห่อเหี่ยวถึงความลดเลี้ยวของระบบการเมืองประชาธิปไตยแบบไทย ๆ ที่พวกมากลากไป จนลืมนึกถึงคำพูดของตัวเอง ที่เคยสัญญาให้ไว้กับชาวบ้านชาวเมืองทั้งหลาย รัฐสภาสถาบันหลักอันทรงเกียรติของระบบยังทำกันได้ถึงเพียงนี้ นับประสาอะไรกับวิถีชีวิตของพวกเรา รวมไปถึงสถานภาพของสิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งเป็นสิ่งที่มีเหลืออยู่น้อยนิด

ในเมื่อนักปกครองเหล่านั้นยังถือว่าเขาเป็นผู้ปกครอง ไม่ใช่ผู้รับใช้ประชาชน อุดมการณ์และจิตสำนึกต่อผืนแผ่นดินไทย ต่อคนไทย มันหายไปไหนกันหมด

การพัฒนาคนไม่ต้องไปพัฒนาชาวบ้านตาสีตาสา หรือข้าราชการเล็ก ๆ ผู้ที่กำลังปากกัดตีนถีบเพื่อให้คุณภาพชีวิตของเขาเหล่านั้นให้ดีขึ้นหรอก พัฒนาบุคคลที่เป็นผู้นำ พัฒนาบุคคลที่เขาเรียกตัวเองว่าทำเพื่อประชาชนให้มีความเป็น "มนุษย์" อยู่ในตัวเขาเองก็พอแล้ว เพราะ "มนุษย์" มันเหนือกว่า "คน"

เปลี่ยนคำว่า "เล่นการเมือง" ให้เป็นคำว่า "ทำหน้าที่" เสียเถิด

หดหู่ห่อเหี่ยว เราจึงต้องเลี้ยวไปดูนกดูหนูให้มันคลายเครียดกันบ้าง หนักหนาสาหัสกับหน้าที่การงานแล้วยังมาหนักกบาลกับนักการเมืองอีก เดี๋ยวชีวิตอันน้อยนิดของพวกเราพาลจะอยู่ไม่ทันดูดาวหางเฮลบ็อพพ์ ที่จะปรากฏโฉมในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้

คราวนี้เราไปดูนกกันที่อุทยานแห่งชาติทะเลบัน ซึ่งหลายคนที่ยังไม่เคยไปก็อาจจะเหมาเอาว่าทะเลบันมีเกาะแก่งสวยงามไหม ไม่ใช่หรอกครับ ทะเลบันเป็นชื่อของหนองน้ำซึ่งอยู่ในหุบของเขาสองลูก คือ "เขาจีน" และ "เขามดแดง" และเพี้ยนมาจากภาษามลายูว่า "เลอ โอ๊ด กะบัน" ซึ่งหมายถึง แผ่นดินยุบ หรือแผ่นดินทรุดตัวลงเป็นแอ่งน้ำใหญ่

ซึ่งนักธรณีวิทยาได้สันนิษฐานว่าในอดีตระหว่างเทือกเขาสองเทือกนี้ มีพื้นข้างล่างเป็นโพรงถ้ำขนาดใหญ่ ต่อมาเมื่อโพรงถ้ำเกิดทรุดตัวลง จึงกลายเป็นแอ่งน้ำขนาดใหญ่ขึ้น

แม้แต่เมื่อเร็วๆ นี้ก็เกิดมีการทรุดตัวลักษณะนี้อีก ทำให้เกิดเป็นแอ่งน้ำใหญ่หน้าโรงเรียนแห่งหนึ่ง เคราะห์ดีที่ไม่มีใครเป็นอะไร โรงเรียนก็ไม่เป็นอะไร สนามหน้าโรงเรียนก็เลยกลายเป็นหนองน้ำพอที่จะพัฒนาเป็นสระว่ายน้ำได้

ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้ตามบริเวณเทือกเขาแนวชายแดนไทย-มาเลเซีย รวมไปถึงสัตว์ป่าที่หายาก เช่น สมเสร็จ ส่วนนกมีอยู่มากมายหลายชนิด แต่ยังไม่ได้มีการสำรวจอย่างจริงจัง วันหน้าจะพาเพื่อนๆ ลงไปสำรวจ เตรียมความพร้อมให้ดีก็แล้วกัน

การไปดูนกทางภาคใต้ค่อนข้างเหนื่อยกับการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นเขาสก กระบี่ เขาประ-บางคราม ลิบง ทะเลบัน หรือพรุโต๊ะแดง สถานที่ที่กล่าวมานี้ ถ้าเราเดินทางจากกรุงเทพฯ ทุ่มหรือสองทุ่ม ถ้ารถไม่ติดก็จะถึงที่หมายประมาณเที่ยงๆ ของอีกวันหนึ่ง นั่งกันจนก้นด้านไปเลย

แต่ถ้าไปรถไฟนอน เครื่องบิน รถปรับอากาศที่ปรับเอนนอนได้ล่ะก็ค่อยสบายหน่อย เครื่องบินก็ถึงเร็วไป ขาดรสชาติของการเดินทาง ส่วนรถประจำทางหรือรถไฟพอไปถึงที่หมายก็ไม่สะดวก เพราะต้องไปติดต่อหารถเช่าเพื่อเดินทางต่อไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง ถ้าไปคนเดียวก็โอเค แต่ถ้าเป็นหมู่คณะก็ลำบากหน่อย

สำหรับอุทยานแห่งชาติทะเลบันค่อนข้างสะดวกทุกกรณีในการเดินทาง เพราะบริเวณแยกเข้าอุทยานฯ ระยะทางประมาณ 20 ก.ม. มีรถโดยสารสองแถวบริการ จุดเด่นของอุทยานฯคือหนองน้ำ บริเวณชายหนองน้ำจะมีบ้านพักบริการนักท่องเที่ยว รายล้อมอย่างสวยงามเหมาะแก่การพักผ่อนจริงๆ

บ้านพักมีอยู่ประมาณ 9 หลัง ใครไม่ต้องการนอนบ้านก็สามารถกางเต็นท์ในบริเวณที่ทางอุทยานฯได้จัดไว้ให้ แต่ว่าเต็นท์จะต้องนำมาเอง

นกตัวแรกที่ออกมาต้อนรับหรือนกรับแขกที่ใครไปดูนกที่อุทยานแห่งชาติทะเลบันจะต้องเจออยู่เสมอๆ ก็คือนกแอ่นฟ้าเคราขาว อย่างน้อยก็ต้องเจออยู่เป็นคู่ ๆ เกาะตามสายไฟ โดยเฉพาะในเขตอุทยานฯ แต่ถ้าในป่าจริงๆ ชอบเกาะกิ่งไม้แห้งระดับเรือนยอด หรือระดับกลางๆ คอยโฉบกินแมลงกลางอากาศ แล้วบินวกกลับมาเกาะที่เดิม ช่วงที่เขาบินกลับมาเกาะ พอเท้าเกาะกิ่งไม้หรือสายไฟ ปีกที่กางอยู่ก็จะหุบแนบลำตัวทีละข้าง คล้ายๆ กับการหุบปีกของเครื่องบิน น่ารักมาก

จุดเด่นของนกชนิดนี้ก็คือเส้นขาวสองเส้น เหนือตาและใต้ตายาวไปจนถึงท้ายทอยและต้นคอด้านหลัง ปากเล็กสั้นจู๋ ตัวผู้มีหลังตาสีน้ำตาลแดง ดูเสมือนหนึ่งเป็นหูทั้งสองข้าง

เดินวกกลับมาบริเวณรอบ ๆ หนองน้ำซึ่งมีสะพานไม้เป็นทางเดิน เหนือหนองน้ำเห็นนกนางแอ่นบินอยู่หลายชนิด หลังจากส่องดูด้วยกล้องสองตา ก็มีนกนางแอ่นบ้าน นกนางแอ่นตะโพกแดง ชนิดย่อย ท้องและใต้ปีกเป็นสีน้ำตาลแดง ตะโพกสีน้ำตาลแดงเด่นชัด และนกแอ่นเล็กหางหนามตะโพกขาว เวลาบินฉวัดเฉวียนอยู่เหนือน้ำ เราจะเห็นตะโพกเลยไปจนถึงหางเป็นสีขาวเงินเด่นมาก ประกอบกับปีกที่ค่อนข้างกว้าง

บริเวณชายน้ำซึ่งเป็นป่ากงจะเห็นนกปรอดตาแดงหรือปรอดสีน้ำตาลตาแดงร้อง ปี...ปี...ปี...ๆ...ๆ ปิด...ๆ ซ้ำซาก เสียงดังฟังชัด ตาสีน้ำตาลแดงชัดเจน จำง่ายคือหัวจะค่อนข้างเล็ก

นกปรอดเล็กท้องเทา ตัวนี้พยายามสังเกตให้ดีนะครับ มันจะคล้ายกับนกปรอดสวนมากทีเดียว ถ้าดูผ่านๆ ให้ดูที่ตาและดูละเอียดที่สีท้อง ตานกปรอดสวนสีขาวอมเหลือง ตานกปรอดเล็กท้องเทาสีน้ำตาลแดง และสังเกตขนาด นกปรอดสวนจะใหญ่กว่าเล็กน้อย

แต่การดูนกในธรรมชาติค่อนข้างลำบากที่จะดูขนาด เพราะมันเร็วเหลือเกิน บางคนพอยกกล้องส่องเจอปุ๊บ นกก็บินไปซะแล้ว ลำบากทีเดียว ค่อยๆ ดูไปครับ ไม่มีอะไรยากเกินไป

พอเย็นๆ หน่อยทุกคนก็ต้องตลึง ยกกล้องตาค้างไปเลย เพราะเจ้านกเงือกหัวหงอก 4-5 ตัว บินเรียงแถวหน้ากระดานออกมาโชว์ตัว ต้อนรับอาคันตุกะจากภาคกลางอย่างสง่างามริมหนองน้ำ ในจำนวนนี้สังเกตเห็นตัวหนึ่งมีใต้หางสีดำแต่ปลายหางขาว เข้าใจว่าจะเป็นนกวัยรุ่นที่ยังไม่ผลัดขนหาง

นกเงือกหัวหงอกบินกระโดดไปมาจากกิ่งโน้นไปกิ่งนี้จวบจนตะวันตกดิน

เวลาแห่งการปลดปล่อยเพลิดเพลินไปกับการสัมผัสธรรมชาติตามป่าเขาลำเนาไพร มันช่างผ่านไปเร็วเสียจริงๆ

วันรุ่งขึ้นเจ้าหน้าที่อุทยานฯมากระซิบข้างหูค่อนข้างดัง "พี่ ๆ ไปดูนกเงือกปากดำทำรังไหม"

คุณสมานตากล้องมือฉมังนี่หูผึ่งเลยละ ส่วนผมสุดแสนจะดีใจ ปลื้มใจ ไม่ใช่จะได้เห็นนกเงือกปากดำหรอกครับ ปลื้มใจเพราะเจ้าหน้าที่เขาเรียก “พี่” ร้อยวันพันปีจะมีคนเรียกพี่สักครั้ง จะไม่ให้ปลื้มได้ยังไงล่ะ

เมื่อไม่กี่วันก่อนที่จะเดินทางลงใต้ ผมไปทำธุระที่กรมป่าไม้ บังเอิญไม่ได้พกปากกาไปด้วย พอดีมีเรื่องจะต้องกรอกเอกสารด้วย เหลือบไปเห็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งมีปากกา จึงเดินรี่เข้าไปขอยืม "พี่ ๆ ขอยืมปากกากรอกเอกสารหน่อยครับ"

เจ้าหน้าที่เขาก็หยิบปากกาจากกระเป๋าส่งให้ผม พร้อมกับพูดว่า "ลุง จะกรอกเอกสารจองบ้านพักเหรอครับ"

ผมนี่แทบจะขว้างปากกาคืนไปเลย อะไรกัน เห็นเราแก่ถึงขนาดเรียกลุงเลยหรือไง หมดอารมณ์เลยวันนั้น

นกเงือกปากดำเป็นนกที่พบเห็นได้ค่อนข้าง บ่อยทางภาคใต้ ส่วนใหญ่ไม่ค่อยพบเห็นอยู่รวมกันเป็นฝูง จะพบเพียงหนึ่งหรือสองตัวมากกว่า

ต้นไม้ที่นกเงือกปากดำทำรังเป็นโพรงอยู่ระหว่างกลางของลำต้น ประมาณจากสายตาก็คงอยู่สูงราวๆ 10 เมตร ช่วงที่เราเข้าไป พ่อนกไปหาอาหารยังไม่กลับมา เราหาที่ซ่อนตัวได้ดีพอสมควร คิดว่าพ่อนกคงจะไม่เห็นเรา

นั่งนิ่ง ๆ กันพักใหญ่ ก็ได้ยินเสียงบินพรึ่บ ๆ เห็นนกเงือกปากดำตัวผู้โผเข้าหาปากโพรงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับลูกไม้สุกในจะงอยปากก็ถูกยื่นเข้าไปภายในรัง เสร็จแล้วพ่อนกก็เริ่มกวาดสายตาไปมา เหมือนกับจะดูความสงบเรียบร้อยจากภัยรอบ ๆ เมื่อไม่มีอะไรก็โผบินจากไปอีกครั้ง เสียงชัตเตอร์จากคุณสมานนี่ดังฉับ ๆ อยู่ตลอดเวลา

ประมาณ 20 นาที พ่อนกก็บินกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นกิ้งก่าตัวขนาดย่อม ๆ แสดงให้เห็นว่านกที่กินผลไม้ส่วนใหญ่ไม่ใช่จะกินแต่ผลไม้ จะกินอาหารคละกันไปเพื่อให้ได้คุณค่าของอาหารครบ แบบเดียวกับคนกินอาหารให้ครบ 5 หมู่ อาจจะเกินเสียด้วยซ้ำไป อิฐ ทราย เหล็ก คนก็กินเป็นอาหารเสริมได้ แต่เจ้านกไม่รู้จะได้กินครบ 5 หมู่หรือเกินบ้างหรือเปล่า เราก็คงต้องศึกษากันต่อไป

นั่งนิ่ง ๆ ดูกันเพลิน ๆ จนได้เวลาพอสมควร ก็รีบถอยฉากออกมา เพื่อดูนกชนิดอื่น ๆ ต่อไป เพราะเวลาที่เราจะดูนกในอุทยานฯมีน้อย และยังมีเส้นทางเดินดูนกอีกหลายเส้นรอเราอยู่

ระหว่างทางขากลับเหลือบเห็นนกสีขาวแว้บ ๆ ยกกล้องสองตาขึ้นดู อ้าว นั่นมันนกแซวสวรรค์ภาคตัวสีขาว หางยาว สวยงามมาก กวาดสายตาไปโดยรอบ ก็เจอเอารังเขาพอดี รังนกแซวสวรรค์เป็นรูปกรวยเล็ก ๆ สร้างอยู่ระหว่างง่ามไม้เรียวเล็ก สูงจากพื้นดินประมาณ 2-3 เมตร มีลักษณะเหมือนกับรังนกจับแมลงจุกดำ

จะสังเกตได้ว่านกในวงศ์เดียวกันจะมีลักษณะนิสัยการหากิน การทำรังและพฤติกรรมต่างๆ คล้ายคลึงกัน

ไม่ไกลกันนักก็พบนกแซวสวรรค์ภาคสีน้ำตาลแดงหางสั้นอีกตัว บินโฉบไปมา ที่ไหนได้กลายเป็นตัวเมีย

ขณะที่พ่อนกสีขาวหางยาวบินคาบเหยื่อกลับมาป้อนลูกหางยาวสีขาวจะพลิ้วลมดูสวยงามราวกับริบบิ้นของสาว ๆ ยิมนาสติกยามม้วนเป็นวง ๆ พลิ้วเข้ากับจังหวะลีลาแห่งเสียงดนตรีเลยทีเดียว

พอพ่อคาบเหยื่อมาป้อน ลูกน้อยก็พร้อมใจกันชูคอขึ้นมาอ้าปากรอรับเหยื่อทันที น่าประหลาดใจไม่เบาที่พ่อนกแม่นกนำอาหารป้อนแต่ละครั้ง จะป้อนไม่เคยซ้ำตัวเลย

พ่อนกสีขาวหางยาว แม่นกสีน้ำตาลแดงหางสั้นต่างผลัดกันนำอาหาร ผลไม้ หนอน แมลงมาป้อนทุก ๆ สิบนาท นับว่าเป็นงานหนักไม่น้อยเลยทีเดียว

ความรักของพ่อแม่ไม่ว่าคนหรือสัตว์ไม่เคยแตกต่างกัน ยกเว้นเวลาลูกโตขึ้น วิถีทางแห่งการดำรงชีวิตของสัตว์ก็ดำเนินไปตามบรรพบุรุษ มีครอบครัว สร้างชีวิตใหม แต่ของคนมีวิถีชีวิตสัมพันธ์กัน ไม่ว่าจะดีหรือร้ายก็ยังตัดกันไม่ขาด บางคนก็สร้างความสุขตอบแทนให้พ่อแม่ปลาบปลื้มใจ บางคนก็สร้างความหนักอกหนักใจ ระทมทุกข์ให้กับพ่อแม่อยู่ร่ำไป ธรรมชาติคือครูของมนุษย่

ครอบครัวของนกเงือกปากดำและนกแซวสวรรค์คือวิถีแห่งธรรมชาติอีกมุมหนึ่งที่ให้แต่ความน่ารักและความสุขต่อผู้ที่ได้พบเห็น

จากการที่ได้เห็นสีของนกแซวสวรรค์ทั้งตัวผู้และตัวเมียทำให้สรุปได้ว่า ตัวเมียก็ยังคงเป็นสีน้ำตาลแดงอยู่ ตัวผู้สีน้ำตาลแดงหางยาว ก็คงยังเป็นน้ำตาลแดงอยู่ ตัวผู้สีขาวหางสั้น หรือหางยาวก็ยังเป็นสีขาวอยู่ ไม่กลายมาเป็นสีน้ำตาลแดงหรือเป็นสีขาวได้

ในช่วงเวลาสั้น ๆ นกที่เราได้เห็นเด่น ๆ คือนกโพระดก ซึ่งเห็นได้หลายชนิด ทั้งนกโพระดกหลากสี นกโพระดกเคราเหลือง และนกโพระดกคางแดง

อุทยานแห่งชาติทะเลบัน จังหวัดสตูล สถานที่ที่นักดูนกทั้งหลายไม่ควรพลาด มีความพร้อมในหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ ทิวทัศน์ที่สวยงาม มีบ้านพักหลายหลัง เส้นทางเดินป่าที่เหมาะแก่การเดินดูนกตามไหล่เขา และเส้นทางเดินดูนกริมถนน เช่น ทางไปยังชายแดนไทย-มาเลเซีย ทางไปรัฐเปอร์ลิส ทางไปปาดัง-เบซาร์

บริเวณด่านชายแดนมีของจากฝั่งไทยและฝั่งมาเลเซียให้เลือกซื้อเป็นของฝากติดไม้ติดมือกลับบ้านหลังจากดูนกเสร็จแล้ว นับว่าไม่เลวทีเดียว

นอกจากนั้นก็มีหน่วยพิทักษ์ป่าฯ หลายแห่งที่สามารถเข้าไปดูนกได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

นกถิ่นใต้อีกหลายชนิดมีความสวยงาม อันเป็นนกประจำถิ่นที่นักดูนกทางภาคกลางไม่ค่อยจะมีโอกาสไปเยือนมากนัก แต่ถ้ามีโอกาสก็ไม่ควรพลาด หัวหน้าและเจ้าหน้าที่ของอุทยานแห่งชาติทะเลบัน และชาวสตูลทุกคนยินดีต้อนรับ และอำนวยความสะดวกให้ทุกท่านผู้ไปเยือนได้เป็นอย่างดี


กลับสู่ด้านบน

christian louboutin wien timberland schuhe ray ban wien pandora schmuck ralph lauren sale abercrombie and fitch wien louboutin wien michael kors wien oakley wien mbt schuhe abercrombie wien mbt wien Polo ralph lauren sale pandora wien timberland wien oakley sonnenbrillen ray ban sonnenbrillen michael kors taschen nike roshe run nike roshe run portugal oakley portugal